Η παρούσα έκθεση του ΟΟΣΑ εξετάζει τον αυξανόμενο αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης στις αγορές εργασίας και εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις θα πρέπει να ανταποκριθούν στις αλλαγές που μπορεί να επιφέρει. Ο ΟΟΣΑ υιοθετεί μια ισορροπημένη άποψη: Η ΤΝ μπορεί να βελτιώσει την παραγωγικότητα, να μεταβάλλει τον τρόπο εκτέλεσης των υφιστάμενων θέσεων εργασίας και να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει ανακατατάξεις σε ορισμένα επαγγέλματα και να θέσει ορισμένους εργαζομένους σε μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας απασχόλησης. Ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα δεν αναμένεται να είναι τα ίδια για όλους. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα οι εργαζόμενοι, οι επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις μπορούν να προσαρμοστούν στις αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης της εργασίας. Αντί να επικεντρώνεται μόνο στην πρόληψη της απώλειας θέσεων εργασίας, η έκθεση δίνει έμφαση στην προετοιμασία των εργαζομένων για να επωφεληθούν από τις νέες ευκαιρίες που δημιουργούνται από τις τεχνολογικές αλλαγές.
Οι δεξιότητες αποτελούν σημαντικό μέρος αυτής της προσαρμογής, αν και το έγγραφο δεν υποδηλώνει ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι χρειάζονται εξαιρετικά εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις. Αντ’ αυτού, πολλοί εργαζόμενοι θα χρειαστούν βασικές δεξιότητες ΤΝ και ψηφιακές δεξιότητες που θα τους επιτρέψουν να κατανοήσουν και να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά την ΤΝ στις υφιστάμενες θέσεις εργασίας τους. Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει επίσης τη σημασία της παροχής κατάρτισης στους εργαζομένους πριν από την απομάκρυνσή τους, ιδίως σε εκείνους των οποίων οι θέσεις εργασίας είναι περισσότερο εκτεθειμένες στην αυτοματοποίηση και τις τεχνολογικές αλλαγές. Αυτό περιλαμβάνει τόσο τα άτομα που είναι ήδη άνεργα όσο και τους εργαζομένους που εξακολουθούν να εργάζονται, αλλά ενδέχεται να αντιμετωπίσουν ανακατάξεις στο μέλλον. Υπό την έννοια αυτή, η πολιτική για τις δεξιότητες παρουσιάζεται ως ένα εργαλείο που βοηθά τους εργαζομένους να προσαρμοστούν και όχι ως η μόνη λύση στις προκλήσεις που δημιουργεί η ΤΝ.
Συνολικά, η έκθεση υποστηρίζει μια προορατική προσέγγιση στην οποία οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και οι πάροχοι εκπαίδευσης συνεργάζονται για τη διαχείριση της μετάβασης που επιφέρει η τεχνητή νοημοσύνη. Διάφορες χώρες πειραματίζονται ήδη με τη χρηματοδοτική στήριξη, τα προγράμματα επανειδίκευσης και τις εταιρικές σχέσεις μεταξύ κυβερνήσεων και εταιρειών τεχνολογίας. Ορισμένες πρωτοβουλίες έχουν σχεδιαστεί ειδικά για εργαζομένους των οποίων οι θέσεις εργασίας διατρέχουν υψηλό κίνδυνο τεχνολογικής ανακατάταξης, ενώ άλλες αποσκοπούν στην παροχή βοήθειας σε ομάδες που υποεκπροσωπούνται στην ψηφιακή οικονομία. Το ευρύτερο μήνυμα είναι ότι οι συνέπειες της ΤΝ δεν είναι προκαθορισμένες: οι ορθές πολιτικές μπορούν να βοηθήσουν τους εργαζομένους να προσαρμοστούν, να μειώσουν τους κινδύνους εκτοπισμού και να διασφαλίσουν την ευρύτερη κατανομή της παραγωγικότητας και των οικονομικών οφελών της ΤΝ.
Αναδημοσίευση κειμένου: Recent policy developments on AI in the labour market, Digital Skills & Jobs Platform,created by Filippo Romano
Επιμέλεια μετάφρασης: Εθνική Συμμαχία για τις Ψηφιακές Δεξιότητες & την Απασχόληση
