Η παρούσα έκθεση του ΟΟΣΑ εξετάζει τα αποτελέσματα ως προς την απασχόληση και τις διαδρομές σταδιοδρομίας των δικαιούχων του συστήματος ελάχιστου εισοδήματος (MIS) στο Βέλγιο και την Ελλάδα. Παρά τα καθιερωμένα συστήματα υποστήριξης, πολλοί αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια στην εξεύρεση σταθερής εργασίας. Εισέρχονται στην απασχόληση με βραδύτερους ρυθμούς και με χαμηλότερα ποσοστά, και όσοι βρίσκουν εργασία συχνά συγκεντρώνονται σε θέσεις χαμηλότερης ειδίκευσης, με χαμηλότερες αποδοχές, μερικής απασχόλησης ή με μικρότερη εργασιακή ασφάλεια.Ως εκ τούτου, η είσοδος στην απασχόληση δεν οδηγεί απαραιτήτως σε βιώσιμη ένταξη ή επαγγελματική εξέλιξη.
Η έκθεση προτείνει ψηφιακά εργαλεία με την υποστήριξη της ΤΝ που υπερβαίνουν τη βασική αντιστοίχιση κενών θέσεων εργασίας για την προσφορά εξατομικευμένων θέσεων εργασίας και επαγγελματικών διαδρομών. Μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα θα μπορούσε να συνδυάζει την αντιστοίχιση προσφοράς και ζήτησης εργασίας, την αξιολόγηση των δεξιοτήτων, την ενημέρωση σχετικά με τα εμπόδια στην απασχόληση και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, καθώς και συστάσεις για την κατάρτιση και την εξέλιξη της σταδιοδρομίας. Αυτό θα βοηθήσει τους δικαιούχους να εντοπίσουν κατάλληλες θέσεις εργασίας, μεταβιβάσιμες δεξιότητες και σχετική στήριξη. Το Βέλγιο αντιμετωπίζει προκλήσεις όσον αφορά τα αποκεντρωμένα συστήματα και τη διαλειτουργικότητα των δεδομένων, ενώ η Ελλάδα χρειάζεται να ενισχύσει τη διασύνδεση μεταξύ των υφιστάμενων βάσεων δεδομένων της για την απασχόληση και την κοινωνική στήριξη.
Η έκθεση τονίζει ότι η ΤΝ θα πρέπει να στηρίζει και όχι να αντικαθιστά τους επαγγελματίες του τομέα της απασχόλησης και των κοινωνικών υπηρεσιών. Η αποτελεσματική εφαρμογή απαιτεί καλύτερη ανταλλαγή δεδομένων, σαφή διακυβέρνηση, προσβάσιμο και χρηστοκεντρικό σχεδιασμό, κατάρτιση του προσωπικού, τη λήψη μέτρων για την αποφυγή μεροληψίας και τη συμμόρφωση με τον Κανονισμό της ΕΕ για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Act). Το Βέλγιο θα πρέπει να βελτιώσει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των περιφερειακών συστημάτων, ενώ η Ελλάδα θα πρέπει να ενισχύσει τη διασύνδεση μεταξύ των υφιστάμενων βάσεων δεδομένων της. Σε τελική ανάλυση, η τεχνολογία πρέπει να λειτουργεί συμπληρωματικά προς τις ευρύτερες παρεμβάσεις στους τομείς της απασχόλησης, της κατάρτισης και της κοινωνικής στήριξης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι δικαιούχοι.
Αναδημοσίευση κειμένου:AI and Digitalisation for Employment Support in Belgium and Greece, Digital Skills & Jobs Platform,created by Filippo Romano
